fix bar
fix bar
fix bar
fix bar
fix bar
fix bar

Historia hymnu

Historia hymnu

HISTORIA HYMNU

SZKOŁY PODSTAWOWEJ

IMIENIA JANA MATEJKI

W WOLI ZABIERZOWSKIEJ

 

Hymn szkoły powstał w listopadzie 1999 roku jako pieśń przewodnia widowiska historycznego wystawionego przez uczniów szkolnego kółka teatralnego „Stańczyk” z okazji uroczystości poświęcenia i wręczenia naszej szkole sztandaru. Ta doniosła uroczystość została zorganizowana w 110. rocznicę istnienia Szkoły Podstawowej w Woli Zabierzowskiej.

Pieśń opowiada o ważnych momentach w historii Polski, które na swych obrazach utrwalił Jan Matejko, Patron naszej szkoły – Bitwa pod Grunwaldem, Hołd pruski, zwycięstwo Jana III Sobieskiego po Wiedniem… Mówi także o nowszej historii naszej Ojczyzny, która rozgrywała się już po śmierci mistrza Jana, ale o której mamy obowiązek pamiętać, by wychowywać kolejne pokolenia Polaków w duchu patriotyzmu. Ostatnia zwrotka porusza problem pielęgnowania wolności, jaka dzięki ofiarnej walce wielu pokoleń jest dziś naszym udziałem.

Słowa napisała Maria Baran, a muzykę skomponował ksiądz Mariusz Mendyk. Zaśpiewana w dniu wręczenia sztandaru przez uczniów pieśń, tak przypadła zebranej publiczności do gustu, że wszyscy włączyli się do ostatniego refrenu, a wkrótce potem postanowiono wybrać 3 kluczowe zwrotki stanowiące hymn szkoły, który śpiewany jest podczas najważniejszych szkolnych uroczystości i świąt.

 

Trąb odgłosy… (cały tekst)

 

Wstęp (melorecytacja)

Świat okrywa mgła, szumi lekki wiatr, historia swe bramy rozwiera.

Światła nikły blask w sercach żarzy się, pokoleń umysły otwiera.

Przeszłość wskrzesić czas, postać nadać jej, Ojczyzny obraz uchwycić.

Mistrzu, dzieło Twe dziś gotowe jest wielkością Polski zachwycić.

Ref. Wymaluj, mistrzu, obraz Jej potomnym ku pamięci.

Niech imię Polski, Matki mej – Ojczyzny – dziś się święci.

 

  1. Trąb odgłosy, jasność, światło

Ziemię Lechitów oblały.

Oto nastał dzień doniosły,

Nastał dzień Bożej chwały.

 

Polska między chrześcijany

Odważnym krokiem wstępuje.

Mieszko i lud mu poddany

Wiarę w Chrystusa przyjmuje

 

      Ref. Wymaluj, mistrzu, obraz ten potomnym ku pamięci.

A imię Polski, Matki mej, na wieki niech się święci!

 

  1. Trąb odgłosy, jasność, światło

Ziemię Lechitów oblały.

Oto nastał dzień doniosły,

Nastał dzień Bożej chwały.

 

Orszak możnych już się zbliża,

Serce od blasku się trwoży.

Król Bolesław głowę zniża,

Biskup koronę nałoży.

 

Ref. Wymaluj, mistrzu, obraz ten…

 

  1. Ziemię mgła zasnuwa miękka,

Dusze mężne śpią w pokoju.

Rycerz śpiewa pieśń zwycięstwa

Krwawo zdobytego w boju.

 

Wojny wielkiej cichną glosy,

Zakończone święte dzieło.

Pokój światu ślą niebiosy.

Wiwat! Wiwat! Król Jagiełło!

 

            Ref. Wymaluj, mistrzu, obraz ten…

 

  1. Łopot skrzydeł w świat popłynął,

Dzielny husarz wzniósł sztandary.

Polski naród nie zaginął,

Broni Chrystusowej wiary.

 

Król Sobieski rusza w pole,

A przy boku ma husarzy.

Niech się święci Imię Twoje

Boże – co zwycięstwem darzysz!

 

            Ref. Wymaluj, mistrzu, obraz ten…

 

(Melorecytacja)

Czasu królów dzielnych już nastąpił kres, a mistrz swój pędzel zatrzymał.

Polski słychać jęk i kajdanów brzęk. Ojczyzna syny swe wzywa.

Odpowiada jej głosów zgodny ton. Legiony w szeregach wstają.

Wolność niosą wnet okupioną krwią, Polsce w ofierze składają.

 

            Ref. Kto obraz wymaluje ten? Przypomni bohatera?

            Niech pamięć czynów ojców mych młode serca otwiera.

            Zachowaj, Polsko, obraz ten, utrwalaj go w pamięci.

A chwała Twoja po dni kres, na wieki, niech się święci!

 

  1. Legionowej pieśni dźwięki

Popłynęły przez świat cały.

Na trud walki, bój, udręki

Mężne dłonie się porwały.

 

Niepodległość nam przynoszą,

Wolną Polską się radują.

Biją dzwony, radość głoszą

I zwycięstwo nam zwiastują.

 

            Ref. Zachowaj, Polsko, obraz ten, utrwalaj go w pamięci.

A chwała Twoja po dni kres, na wieki, niech się święci!

 

 

(Melorecytacja)

Smutna kiru czerń znów zasłania świat i chłopiec wyrusza znów w boje.

Karabinów szczęk, śmierci krwawy szept… Ojczyzno – to dzieje Twoje.

Szedł po wolność Twą aż po krańce ziem żołnierz, co kochał Cię szczerze.

A gdy ujrzał świt, twarz rozjaśnił swą i życie oddał w ofierze.

 

            Ref. Zachowaj, Polsko, obraz ten, utrwalaj go w pamięci.

A chwała Twoja po dni kres, na wieki, niech się święci!

 

  1. W młodych sercach dziś zabrzmiała

Pieśń cudowna, pieśń radosna,

Że Ojczyzna zmartwychwstała,

Że wolnością Polska mocna.

 

      Ref. Zachowam w sercu obraz ten,

Zatrzymam go w pamięci.

A imię Polski, Matki mej

Na wieki niech się święci!